مطالعه حاضر تلاشی است به منظور گسترش دانش ما در زمینه تأثیر سبک های مختلف یادگیری بر عملکرد داوطلبان ایرانی در آزمون آیلتس. هدف پژوهش حاضر، بررسی سبک های مختلف یادگیری و میزان اثرگذاری آن ها بر کسب نمرات بالاتر و نیز عملکرد زبان آموزان در انواع پرسش های آزمون آیلتس است. در این تحقیق، 90 نفر از زبان آموزان رشته های مختلف تحصیلی شرکت کردند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسش نامه سبک های شناختی طراحی شده از سوی کلب (1984) و نیز یک آزمون آیلتس مدل است. نتایج تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار اس. پی. اس. اس. نشان داد که بیشتر داوطلبان دارای سبک شناختی بازتاب گرا هستند و به ترتیب پس از آن، داوطلبان عمل گرا، فعال گرا و نظریه پرداز قرار دارند. در این میان، داوطلبان عمل گرا عملکرد بهتری در آزمون آیلتس در هر مهارت داشتند. نتایج واریانس یک طرفه (Anova One-Way) نشان داد که بین متعلق بودن به هرکدام از سبک های یادگیری و میزان موفقیت در آزمون آیلتس، تفاوت معناداری وجود دارد. به علاوه، میان متعلق بودن به هر یک از این سبک های یادگیری و عملکرد زبان آموزان در انواع مختلفِ پرسش های آیلتسT ازجمله پرسش های تکمیل جمله و چهارگزینه ای، رابطه معناداری مشاهده شد.

پژوهش های تفاوت های فردی، در رفتار حرکتی بر مطالعه توانای هایی های حرکتی تاکید می کند. توانایی به یک خصیصه یا ظرفیت کلی اطلاق می شود که به اجرای مهارت ها یا تکلیف های گوناگون مربوط است. توانایی های حرکتی گوناگونی زیر بنای اجرای مهارتهای حرکتی هستند. افراد مختلف سطوح مختلف از این توانایی ها را دارند. سوال مهمی که پژوهشگران در سالهای طولانی به آن مشغول بوده اند، این است که این توانایی ها چگونه در یک فرد به هم مربوط اند؟ فرضیه توانایی عمومی حرکتی؛ پیشنهاد می کند که توانایی ها به شدت به هم مربوطند، در حالی که فرضیه اختصاصی پیشنهاد می کند، توانایی ها نسبتا از یکدیگر مستقلند. شواهد تجربی به طرز همسانی از فرضیه اختصاصی حمایت کرده اند.یک رویکرد برای شناسایی توانایی های حرکتی، طبقه بندی فلیشمن از توانایی های ادراکی - حرکتی و تبحر بدنی است. این توانایی ها در اجرای مهارت های حرکتی، نقشی اساسی دارد. از آن جایی که سنجش این توانایی ها امکان پذیر است، متخصصان مهارتهای حرکتی می توانند سطح توانایی های افراد را ارزیابی کنند. شواهد پژوهشی نشان می دهد، افراد از نظر توانایی با یکدیگر متفاوتند. میزان توانایی های حرکتی در هر فرد محدوده هایی را مشخص می کند که بر توان فرد برای پیشرفت در مهارت ها اثر می گذارد.سنجش توانایی حرکتی ممکن است برای پیش بینی استعداد فرد در مهارت های بخصوصی مفید باشد. پیش بینی استعداد موفقیت به دقت شناسایی توانایی های پایه بستگی دارد زیرا برای اجرای موفقیت آمیز مهارت مورد نظر ضروری هستند، همچنین به استفاده از آزمونهای معتبر و پایای توانایی های حرکتی وابسته است. توانایی های مربوط به اجرای مهارت در مراحل ابتدایی یادگیری، عمدتا با توانایی های مربوط به اجرای همان مهارت در مراحل بعدی متفاوت است. پژوهشگران نوع توانایی های مربوط به اجرای مهارت را مشخص کرده اند که به مرحله یادگیری وابسته است.توانایی های عمومی تر در اوایل یادگیری مسوول اجرا هستند در حالی که توانایی های حرکتی (اختصاصی) ویژه تکلیف در مراحل بعدی به کار می آیند. کارشناسانی که موفقیت های آتی را پیش بینی می کنند باید توانایی های درون هر تکلیف را شناسایی کنند که به اجرای موفقیت آمیز آن تکلیف بستگی دارد همچنین میزان توانایی های هر فرد را برای اجرای موفقیت آمیز آن مهارت بشناسند. استفاده از آزمون های غربالی به منظور این گونه  پیش بینی ها در زمینه ها صنعت، نظامگیری و ورزش موفیت آمیز بوده است.

هدف از این مطالعه، بررسی فرآیندهای شناختی زیربنایی در درک مهارت گوش دادن آزمون آیلتس (سیستم زبان انگلیسی آزمون بین المللی) است. همچنین این پژوهش با این مساله می پردازد که آیا این فرآیندها از نظر دشواری با هم متفاوت هستند یا خیر. برای این منظور، فهرستی از فرآیندهای شناختی ممکن بر اساس ادبیات تحقیق و همچنین بازخورد و پیشنهادهای آزمون دهندگان آماده شد. این چک لیست شامل شش فرآیند شناختی بود. تعداد 310 دانش آموز متوسط روبه بالا و پیشرفته انگلیسی با نسخه ای از مهارت گوش دادن آزمون آیلتس مورد آزمون قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از مدل آزمون لجستیکی خطی استفاده شد. یافته ها نشان داد که ردیابی و دنبال نمودن سرعت گوینده و درک فرم های مخفف و خلاصه شده، سخت ترین موارد برای شنوندگان بود. در مجموع، شش فرآیند شناختی مورد مطالعه 72% از واریانس دشواری پرسش ها را توجیه کرد. پیامدهای این مطالعه برای آزمون سازی و آموزش درک گوش دادن بحث خواهند شد.

زمینه و هدف: نیاز ذاتی برای تعلق داشتن، اثرات چندگانه و ماندگاری بر الگوهای هیجانی، پردازش های شناختی و عملکرد بهینه روان شناختی افراد داشته و سطوح پایین آن، با بیماری روانی و جسمانی در ارتباط است. نظریه بین فردی-روانشناختی رفتار خودکشی، عدم ارضای نیازهای بین فردی را زمینه ساز خودکشی افراد می داند. هدف از پژوهش حاضر بررسی ساختار عاملی و شاخص های سوال پاسخ پرسشنامه نیازهای بین فردی (INQ-10) در نمونه ای غیر بالینی از دانشجویان بود. مواد و روش ها: در یک طرح توصیفی و اعتباریابی آزمون، طی دو مطالعه 216 و 226 نفر از دانشجویان دوره کارشناسی در دانشگاه فردوسی مشهد به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. گردآوری داده ها با پرسشنامه نیازهای بین فردی (INQ-10) و مقیاس ارضای نیازهای بنیادین در روابط (BNS-RS) صورت گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با بررسی همسانی درونی، روایی عاملی اکتشافی، تاییدی و واگرا، پارامترهای تمیز و آستانه و منحنی های آگاهی سوال و آزمون انجام گرفت. یافته ها: نتایج تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد که پرسشنامه نیازهای بین فردی (INQ-10)، ساختاری دو عاملی با واریانس تبیین شده 10/74 درصد دارد. تحلیل عاملی تاییدی نیز به تایید رسید. مقیاس از پایایی سازه مناسبی برخوردار بود. روایی واگرای پرسشنامه در ارتباط با نیازهای بنیادین روانشناختی در روابطبه تایید رسید (01/0≥ P). بر حسب جنسیت تفاوت معناداری به دست نیامد (05/0

هدف از این مطالعه بررسی نقش عوامل زبانی و هوشی در عملکرد مهارت صحبت کردن داوطبان ایرانی آزمون آیلتس می باشد. عوامل زبانی که بررسی شدند شامل عمق و وسعت دانش واژگان و همچنین دانش دستور زبان بودند. هوش روایی و کلامی عوامل غیر زبانی را تشکیل دادند. شرکت کنندگان شامل 329 زبان آموز بودند که در 5 آزمون معتبر و همچنین در یک جلسه مصاحبه آیلتس شبیه سازی شده شرکت کردند. دو مدل بررسی شدند: مدل 1 (بدون در نظر گرفتن عوامل هوشی) نشان دهنده دیدگاه متعارف، و مدل 2 (با در نظر گرفتن تمام عوامل) که برای اولین بار در این مطالعه ارائه شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. با استفاده از این روش، هر دو مدل پیشنهادی مورد بررسی قرار گرفتند تا مشاهده شود که کدام یک تناسب بیشتری با داده ها دارد. نتایج حاصل از مقایسه بین برآورد پارامترها و شاخص های تناسب این دو مدل نشانگر این است که مدل 2 نسبت به مدل 1 برتری دارد، بدان معنا که در مقابل این دیدگاه متعارف، عوامل هوشی در توسعه ساختار صحبت کردن نقش مهم و غیر قابل انکاری ایفا می کنند. در نهایت، کاربردهای این تحقیق برای ترویج اعتبار سازه آزمون آیلتس مورد بحث قرار گرفته است.

این مطالعه به بررسی تاثیر جنسیت و نوع پرسش بر عملکرد آزمون دهندگان میپردازد. بدین منظور نمرات بخش گرامر آزمون دهندگان (تعداد = 2931) که در آزمون زبان عمومی دانشگاه تربیت مدرس شرکت کرده بودندبررسی شد. بخش دستور زبان این آزمون شامل سه نوع سوال 1) پر کردن جای خالی در جملات 2) تشخیص اشتباه و 3) پرکردن جای خالی در متن کلوز میشد. نتایج نشان داد که آزمون دهندگان عملکرد بهتری در سوالات کلوز نسبت به دو نوع دیگر سوال داشتند. همچنین آزمون دهندگان زن در نمره کل گرامر و همچنین در سوالات کلوز و سوالات پرکردن جای خالی جملات عملکرد بهتری نسبت به مردان از خود نشان دادند. علل یافته های این پژوهش و کاربردهای این یافته ها مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. با توجه به محیط خاص این آزمون و میزان تاثیر آماری که بدست آمد نیاز است تا بافته های این پژوهش با احتیاط مورد تعمیم قرار گیرد. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

شناسایی اولویت ها و ویژگی های یادگیرندگان امری ضروری در شخصی سازی محیط آموزش الکترونیکی است به طوری که بدون شناخت ویژگی های ذهنی یادگیرنده از یک طرف و رویکردهای یادگیری از طرف دیگر شخصی سازی تحقق نمی یابد. هر چه این شناخت کاملتر و با دقت بیشتری انجام پذیرد، مدل یادگیرنده مبتنی بر این شناخت از قابلیت اعتماد بیشتری برخوردار است. در این تحقیق تلاش شده تا از تلفیق نظریات موثر در شناسایی رویکردهای یادگیری مانند سبک یادگیری و سبک شناختی استفاده شود. برای کاهش عدم قطعیت در بیان نظریات یادگیرندگان، از منطق فازی بهره برده ایم. این تحقیق در قالب سیستم توصیه گر فازی در بطن سامانه آموزشیار هوشمند در یک نیمسال تحصیلی بر روی تعدادی از دانشجویان دوره های آموزش الکترونیکی در رشته مهندسی در دو مرحله اجرا شد؛ بدین ترتیب که در گام اول و بر روی نیمی از درس پارها از توصیه های مبتنی بر سبک یادگیری و در گام بعد و بر روی نیمه دوم درس پارها، از هم افزایی توصیه های مبتنی بر سبک یادگیری و سبک شناختی با هم استفاده شد. در تمامی مراحل ارائه دروس، توانمندی یادگیرندگان بر اساس نظریه پرسش - پاسخ فازی پایش و ارزیابی می شود. بعد از تلفیق توصیه ها بهبود چشم گیری در معیارهای سنجش سامانه های آموزشیار هوشمند ملاحظه می گردد که بیانگر دقت بالای توصیه های ارائه شده در زمان مناسب است، به طوری که زمان یادگیری موثر و میزان ارجاع به آموزشیار (استاد) کاهش یافته و نگرش نسبت به محیط آموزش الکترونیکی که به صورت افزایش میزان رضایت و موفقیت تحصیلی تعریف می شود رشد داشته است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: اهمال کاری به هر نوع تاخیر و تعلل داوطلبانه در انجام امری علیرغم اطلاع از پیامدهای منفی آن اطلاق میشود. عوامل متعددی بر اهمال کاری فراگیران در یادگیری زبان انگلیسی تاثیر دارند که مطالعه حاضر به بررسی تاثیر عواملی همچون انگیزه، راهبردهای یادگیری زبان، تیپ شخصیتی، جنسیت، رشته تحصیلی، نوع واحد درسی زبان، مدرس و مقطع تحصیلی بر اهمال کاری در یادگیری زبان انگلیسی توسط دانشجویان در دانشگاه علوم پزشکی شیراز می پردازد. روش ها: جمع آوری داده های کمی از طریق پرسشنامه های اطلاعات عمومی، انگیزه، راهبردهای یادگیری زبان، شخصیت ایسنک، و سنجش اهمال کاری از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز که حداقل یک واحد درسی زبان انگلیسی نیز داشته اند صورت پذیرفت و داده های از طریق نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: تنها همبستگی بین اهمال کاری و انگیزه بیرونی معنادار بود اگر چه میزان تاثیر انگیزه بیرونی بر اهمال کاری دانشجویان بسیار جزیی بود. ضمنا میزان استفاده و آشنایی دانشجویان با راهبردهای یادگیری زبان در سطح متوسط و میزان اهمال کاری تحصیلی دانشجویان زیاد ارزیابی شد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصله مطالعات آینده باید روی بررسی دیگر عوامل تاثیر گذار بر اهمال کاری دانشجویان متمرکز شود. از سوی دیگر از آنجاییکه میزان آشنایی و استفاده دانشجویان از راهبردهای یادگیری زبان در سطح متوسط ارزیابی شده پیشنهاد میشود مدرسین استفاده عملی از راهبردهای یادگیری زبان انگلیسی را بعنوان یکی از مولفه های اصلی در بالا بردن کیفیت و کمیت یادگیری در بین دانشجویان تشویق و ترویج نمایند.

وجود تفاوت های فردی یادگیرندگان در ابعاد و سبک های مختلف از عوامل تاثیرگذار بر یادگیری است. در همین راستا این پژوهش با هدف بررسی نقش واسطه ای ترجیحات فکری ندهرمان در تاثیر سبک های یادگیری کلب بر خودتنظیمی یادگیری در دانشجویان دانشگاه فرهنگیان کرمان انجام شده است. طرح پژوهش از نوع طرح های همبستگی است و جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانشجویان دختر و پسر مشغول به تحصیل دانشگاه فرهنگیان استان کرمان در سال تحصیلی 1396-1397 است و حجم نمونه به روش نمونه گیری طبقه ای نسبی 350 دانشجو(238 پسر و 108 دختر) تعیین شده است. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سبک های یادگیری کلب (1985)، پرسشنامه سنجش ترجیحات فکری ندهرمان (1980) و پرسشنامه خودتنظیمی یادگیری بوفارد (1995) است. داده ها در سطح توصیفی و مدل سازی معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شده است. نتایج نشان می دهد سبک های یادگیری بر ترجیحات فکری (82/0β, =) و خودتنظیمی (63/0β, =) تاثیر مستقیم و معناداری دارد. ترجیحات فکری نیز بر خودتنظیمی (27/0β, =) تاثیر مستقیم و معنادار دارد. همچنین سبک های یادگیری بر خودتنظیمی (23/0β, =) به طور غیرمستقیم و از طریق متغیر میانجی ترجیحات فکری تاثیر معنادار دارد. بنابراین پیشنهاد می شود آموزش عالی برای آموزش و اعتلای یادگیری خودتنظیمی و سبک یادگیری صحیح به منظور پردازش بهتر اطلاعات تلاش کند.